चित्रकाव्य आभाळीचे निळे केशरी नभ पाण्यात उतरूनी नमन करी कळसाच्या शांत निर्मळ प्रतिबिंबास चांदण्याही जणू निजल्या हिरवी झाडी वा-यासवे पानांच्या चिपळ्याने नमन करी मंदीराच्या स्थिर शांत प्रतिबिंबास फुलांचे वाजू लागले टाळ अमृतावरी केशरी भाळ सुरेखा कटारीया

Popular posts from this blog

आजचे चिंतन आभाळा एवढं मन

हातात हात पकडला पाहिजे* कविता

नाट्यछटा काय म्हणावं या मोठ्यांना...!