दीपोत्सव कविता

दीप उत्सव

बहरून आली सारी पाने
शहारुनी गेली मने वने
सुजान मानव गीत गातो
आनंदी दीपावली चे गाणे 
पल्लवू लागे ज्ञानपालवी
भव्य दिव्य कठोर तपाने

आकाशी दीप सप्तरंग दावीत 
झाडवेलींना फुटले हे धुमारे
दिव्या सोबत येता  जरी वारे    
 अंधारात चमकले तेजस्वी तारे
प्रगटले आत्मभानाचे स्वशिल्प
दीपावलीतील हे मौतिक दाणे


महावीरांचे निरामय  जीवन
समाप्त झाला राग द्वेष  लोभ
गौतम केवलज्ञानी महावीरस्वामी निर्वाणवाणी न उरे क्षोभ
क्षोभ संपता अज्ञाना कडून
तिमिराकडे गाती नवे तराणे

Katariyasurekha@

Popular posts from this blog

हातात हात पकडला पाहिजे* कविता

नाट्यछटा काय म्हणावं या मोठ्यांना...!

चला चारोळीच्या गावा चारोळी क्रमांक-१८८. श्रावण